journalist

Het schrijven als een journalist is belangrijk als u wilt dat uw persbericht door nieuwskanalen serieus wordt genomen. Hier volgt een overzicht van journalistiek schrijven met uitleg van de belangrijkste en meest voorkomende elementen van de Associated Press style. Lees hiervoor ook ons eerste artikel.

door Jill McCoomber

De kunst van het persbericht is even oud als de journalist, maar met de opkomst van online nieuws, blogs en commerciële websites neemt deze vorm tegenwoordig een grote vlucht. Het doel is altijd om de mediakanalen aan de top te bereiken – waaronder de grote kranten, televisie- en radiostations en de populairste nieuwswebsites op het internet – maar als u bericht wordt opgepikt door een aantal digitale nieuwsorganisaties en blogs kunt u al veel bereik en hyperlinks verdienen die erg waardevol zijn voor de SEO.

De inhoud van kranten en andere massa media is over het algemeen een resultaat van de samenwerking tussen vele verschillende schrijvers en redacteuren. Associated Press (AP)  style biedt hiervoor consistente richtlijnen op het gebied van grammatica, spelling, interpunctie, zinsbouw en taalgebruik. De belangrijkste principes achter de AP style zijn consistentie, duidelijkheid, nauwkeurigheid en bondigheid. De AP style is er ook voor bedoeld om onbedoelde beledigende teksten en stereotypes te vermijden.

Het veranderen van vaardigheden voor ABN naar standaard AP style betekent dat u een aantal simpele richtlijnen moet leren volgen en uw grammaticale vaardigheden op moet poetsen. Het gebruik van bepaalde websites zoals die van de taalunie kan u hierbij helpen, maar bedenk wel dat de AP style specifieke regels heeft voor grammatica en woordgebruik – zoals wanneer u bijvoorbeeld afkortingen, samentrekkingen en koppeltekens gebruikt – die dit soort websites en spellingscontrole-apps meestal niet opmerken. Hier zijn vier AP style regels die u helpen een persbericht op te stellen dat door journalisten gewaardeerd zal worden – en gepubliceerd.

Topografische namen

Bij de eerste vermelding wordt een provincienaam nooit afgekort, tenzij het gaat om een plaatsnaam waarvan er meerdere zijn in Nederland. De Provincienaam wordt enkel genoemd wanneer het niet aannemelijk is dat u weet waar de betreffende plaats zich bevindt. Zo zal achter Amsterdam nooit “(NH)” worden vermeld, en zult u nooit een zinsnede lezen als “In het Noord-Hollandse Amsterdam.”  Echter gebeurt dit dus wel wanneer een plaats minder bekend is. Vaak wordt er gekozen om de provincie bijvoeglijk te maken als de locatie een bijrol speelt in het verhaal, en wordt hij vermeld als zelfstandig wanneer de locatie een hoofdrol heeft. Bijvoorbeeld: “De beroemde voetballer groeide op in het Limburgse Nieuwstad,” of “In Nieuwstad in Limburg heeft een grote brand het geboortehuis van een bekende voetballer vernietigd.”

Een voorbeeld van de afkortingsregel is: “In Alphen (NB) en Alphen (GD) hebben de beide gemeenten besloten een straatnaam naar elkaars dorp te vernoemen, om zo de naamband te vieren.”

De correcte afkortingen zijn als volgt (voor Nederland en België):

Nederland: (NL)                              België: (B)

DR:     Drenthe                                  ANT:   Antwerpen

FL:      Flevoland                               HAI:    Henegouwen (Hainaut)

FR:     Friesland                                LIE:     Luik (Liège)

GD:     Gelderland                            LIM:    Limburg

GR:     Groningen                             LUX:   Luxemburg (Luxembourg)
LB:      Limburg                                  NAM: Namen (Namur)

NB:     Noord-Brabant                      OVL:   Oost Vlaanderen

NH:     Noord-Holland                      VBR:   Vlaams-Brabant

OV:     Overijssel                              WBR:  Waals-Brabant (Brabant Wallon)

UT:      Utrecht                                   WVL:  West-Vlaanderen

ZH:      Zuid-Holland

ZL:      Zeeland

Vlaanderen en Wallonië worden nooit afgekort, en de gewoonte is om hen deze gewesten enkel te vermelden wanneer het gaat om provincie-overstijgende gebeurtenissen, of wanneer de gebeurtenissen te maken hebben met Vlaanderen en Wallonië. De rede dat afkortingen niet worden gebruikt is de politieke gevoeligheid. Het afkorten zou de lezer immers het idee kunnen geven dat de schrijver een van beiden, dan wel allebei, ziet als onafhankelijke landen.

Zoals hierboven al even wordt gesuggereerd, heeft de AP Style ook zijn eigen regels voor landnamen. Landen en politieke eenheden met namen van twee of meer woorden worden over het algemeen uitgeschreven bij de eerste vermelding, waarna er vervolgens verwezen wordt met een officiële afkorting.  Men gebruikt hiervoor in een persbericht de Nederlandse afkorting (dus niet de USA). Enkele voorbeelden zijn de Verenigde Staten/VS, Verenigd Koninkrijk/VK. Merk op dat in deze afkortingen geen punten worden gebruikt, en dat ze vaak door een lidwoord worden voorafgegaan: De VS, Het VK.  Een bijzondere uitzondering, die overigens enkel nog in historische verwijzingen voorkomt, is de Sovjet-Unie. Kort deze altijd af als SU, en niet met haar Engelse (USSR) of Russische (SSSR of CCCP) afkortingen.

De beste bron voor deze afkortingen in het Nederlands is het Groot Woordenboek van van Dale. Mochten er bij een woord meerdere afkortingen staan, gebruik dan altijd de eerst vermelde.

Adressen

Gebruik voor straatnamen met een numerieke aanduiding erin altijd de uitgeschreven aanduiding, maar schrijf nooit een huisnummer uit. Bij numerieke toevoegingen gebruikt u altijd een koppelteken, gevolgd door een Romeinse cijferaanduidingen (4-hoog wordt dus “– IV,” uitzonderingen zijn als er nog een toevoeging volgt: 4 hoog achter wordt dan “- 4ha.” Afkorten van termen als “straat,” “laan” en “boulevard” zijn in adresseringen gebruikelijk, maar worden in persberichten altijd uitgeschreven.

Wanneer een straatnaam een nummer is (in buitenlandse adresseringen), spel dan altijd  First tot Ninth volledig uit in Engelse namen, maar nooit in een andere taal. Gebruik nummers voor 10th en hoger, en voor namen in een andere taal dan Engels. Een aantal voorbeelden volgen van een correct adres: Tweede-Atjehstraat 53-II., Noordelijke Randweg 15, Prinsengracht 2ha, 505 15th St.

Leeftijden

Schrijf leeftijden altijd numeriek. Als de leeftijd wordt gebruikt als bijvoeglijk naamwoord of als zelfstandig naamwoord verwijzend naar een niet vernoemd naamwoord, gebruik dan een koppelteken. Voorbeelden zijn: Een 21-jarige student. De student is 21 jaar oud. Het meisje van 8 heeft een broertje van 11. De wedstrijd is voor 18-jarigen. De 20-jarige student werd opgepakt. De manager is ergens in de 50.

Koppeltekens

Koppeltekens maken van twee woorden één en helpen hen samen een concept te maken en onduidelijkheid te vermijden. Het AP Stylebook geeft aan dat ook hier geldt, hoe minder hoe beter, en in de Nederlandse journalistieke spelling geldt dit ook voor contracties zonder koppelteken, tenzij het inderdaad één woord is, en de betekenis anders zou veranderen. Uiteraard geldt ook hier weer, welke keuze u ook maakt, wees consistent in de gehele tekst (in uw persbericht).

Gebruik alleen koppeltekens als de betekenis van de zin anders ambigu wordt. Een bekend en pijnlijk voorbeeld, helaas uit de praktijk, was een krant die bij het aftreden van de vorige paus kopte: “Paus op non actief,” wat een hele andere betekenis heeft dan “Paus op non-actief.” Het koppelteken wijst hier aan dat de Paus niet meer actief was, in plaats van dat de Paus activiteiten verrichtte bovenop een non.

Zoals u in het voorbeeld hierboven kunt zien, is er vaak een mogelijkheid de zin anders op te schrijven, waardoor u onduidelijkheid en de noodzaak voor koppeltekens voorkomt.

Een koppelteken kan ook gebruikt worden wanneer twee samengestelde woorden achter elkaar staan, met een koppelwoord ertussen. Het streepje komt dan aan het eind van het eerste woord, op het punt dat het woord is afgebroken. Een voorbeeld is: “De regering gaat meer geld voor subsidies vrijmaken voor het midden- en kleinbedrijf.

Als laatste gebruikt men het koppelteken ook om scores of ratio's aan te duiden. Zo kan een voetbalwedstrijd eindigen in 3-2.

DE VOLGENDE STAP:

Een persbericht schrijven zoals een journalist dat zou doen is maar een stap richting het krijgen van verkregen media aandacht. Om resultaten te bereiken dient u uw persbericht aangeleverd te krijgen bij de juiste journalisten en nieuwsagentschappen, waarbij u zich richt op diegenen die interesse hebben in uw specifieke merk of inhoud. Faselis Growth en Faselis Corporate pakketten bieden u een breed scala aan mogelijkheden die garanderen dat uw nieuws in de inbox belandt van de juiste verslaggevers, redacteuren en content beheerders. U kunt uw eigen e-mail template ontwerpen, passend bij het imago van uw merk, en uw eigen verzendlijst samenstellen om alleen de juiste publicaties, uitzendingen en digitale nieuwskanalen te bereiken. En het beste is dat Faselis u verslagen geeft die u vertellen welke journalisten uw e-mail echt hebben geopend,  doorgeklikt hebben naar uw website of uw afbeeldingen hebben gedownload.

Previous PostHoe als een Journalist te Schrijven – Vijf AP Style Tips - Deel 1
Next PostVijf Manieren om Relaties op te Bouwen Met Journalisten

Leave a comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.